دلی   دیرم   خریدار   محبت                        کز او گرم است بازار محبت
لباسی دوختم بر قامت دل
                        ز   پود   محنت  و   تار   محبت
*
بود  درد  مو  و  درمانم  از  دوست
                        بود  در  مو  و  هجرانم   از  دوست
اگر  قصابم  از  تن  واکره  پوست
                        جدا هرگز نگردد جانم از دوست
*
به قبرستان گذر کردم کم و بیش
                        بدیدم قبر دولتمند و درویش
نه درویش بی کفن در خاک رفته
                        نه دولتمند بُرده یک کفن بیش
*
دلا غافل ز سبحانی چه حاصل
                        مطیع نفس و شیطانی چه حاصل
بود قدر تو افزون از ملایک
                        تو قدر خود نمیدانی چه حاصل
*
مکن کاری که بر پا ، سنگت آیو
                        جهان با این فراخی ، تنگت آیو
چو فردا نامه خوانان نامه خوانند
                        تو وینی نامه خود ، ننگت آیو
بابا طاهر همدانی